img src=”http://marxus.files.wordpress.com/2008/05/pic_32.jpg” Yalnız büyüyorsunuz ve kendinizi de bir
aynada ya da durgun bir su yüzeyinde hiç
görmediniz. Özetle, neye benzediğinizi
bilmiyorsunuz. Bu durumda kendinize
uygun bir hayat arkadaşlını nasıl
seçeceksiniz? Sürü halinde yaflayan, ya da
en azından analarınca bakılıp eğitilen
hayvanlar için bakarak kendilerini ve
efllerini tanıyabilecekleri örnekler var. Ama
Avustralya’da yaflayan çalı hindisinin gerçek
bir kimlik sorunu var.
Bu hayvanların yetiflkinleri yumurtaları
üzerinde kuluçkaya yatmıyorlar ve
dolayısıyla civcivlere kendilerini görme
fırsatı tanımıyorlar. Yaptıkları, yumurtalarını
çalı çırpı ve yaprak artıkları içine bırakmak
ve çürüyen artıkların ürettiği ısıyla
olgunlaflmalarını saılamak.
Avustralya’daki Macquarie Üniversitesi’nden
davranış ekologu Ann Göth ve ekibi, yeni
doğmuş civcivlerin hangi görsel iflaretlerden
yararlandığını merak etmişler.
Araştırmacılar, ölü civcivlerin derileri ve
oyuncak araba motorlarından yararlanarak
uzaktan kontrollü çalı hindisi robotları
yapmışlar; sonra da canlı civcivleri farklı
hareketler yapan sahtelerinin yanına
koymuşlar. Canlı yavruların, “yem toplayan”
robotları, hareketsiz duran ya da bir o yana,
bir bu yana dönenlerden daha çekici
buldukları ortaya çıkmış. Ama ışıktan
morötesi dalga boylar› filtreyle çıkartılınca
canlı civcivler, yemlenen robotlara olan
ilgilerini bile yitirmişler. Araştırmacılar
bundan, çalı hindilerinin kendi cinslerini
belli davranış kalıpları kadar renklerinden
de tanıdıkları sonucunu çıkartıyorlar.
Göth ve arkadafllarına göre bu durumda çalı
hindileri, kuflların henüz sinir sistemleri
etkiye açıkken “baskılandıkları” ya da
kimliklerini ana-babalarından öğrendikleri
yaygın kabule bir istisna oluflturuyorlar.
Science, 11 Haziran 2004

Bu bilgi Tübitak’ın internet sitesinden alınmıştır